Намар нь навчис шаргалтатгыг би мартаж
Ногооноороо дэндүү үзэсгэлэнтэйгээр нь санаж
Шувууд үүрээ нь орхин нисдэгийг би мартаж
Магад би өөрийн гэр шигээ санаа аж
Сэтгэл зүрх хязгаараа алдах цагт
Сэв хүртэл суудгийг би ер санасангүй
Цаг хугацаа урсан одохын цагт
Сая л би найз чамайгаан алдсанаа ухаарлаа 

Kommentare

Beliebte Posts aus diesem Blog